blog

BLOG: Fietsinnovaties

Home 519

Blogger en industrieel ontwerper Bas Pruyser schrijft over zijn ervaringen met fiets innovaties. ‘Een van de inzendingen van de RAI Fiets Innovatie Awards 2017 is een wiel met twee spaken. Ik mag inhoudelijk niet ingaan op ons spannende jurywerk, maar wil u een stukje van de gezellige sfeer niet onthouden. Tijdens de pittige discussie over het wiel en een diepgaande zoektocht naar voordelen wordt geopperd dat een kat door het draaiende wiel kan springen, zoals een leeuw door een hoepel in het circus.’

BLOG: Fietsinnovaties
Bij de Fiets Innovatie awards was een eenspaakswiel ingestuurd. Blogger en jurylid Bas Pruyser denkt dat een éénspaakswiel de overlevingskans van zijn kat met het dubbele zou verhogen! Beeld Bas Pruyser

Dat klinkt nogal melig, maar luister: de lezers weten dat wij, Bas, Ellen en de kinderen, sinds enige tijd behalve twee grote chocoladebruine Labradors ook een klein katje, Keetje Huppeteetje, hebben, die intussen dartel mee tippelt als de vriendelijke vriendjes worden uitgelaten. Ze loopt vooruit, onderdoor en achteraan, springt in de bomen, maar steekt soms ineens het fietspad over. Daar scheurt niet-oplettend, hardop bellend, ongedisciplineerd fiets- en brommertuig! Onze kleine Popov vermaakt iedereen met haar clowneske capriolen over dunne takjes, schuttingen en enge dakgootrandjes. Ze is razendsnel, dus als iemand in staat moet zijn dwars door een rijdend wiel te springen is het wel kei-lenige Keetie (Van Oosten-Hage..?). Zeker nu zij ‘geholpen’ is aan haar dinges en met een geschoren buikje aerodynamisch rondvliegt. Ik hoop dat onze lieve lange puber-darm de diverse wielsoorten wel uit elkaar leert houden want we kunnen haar echt niet meer missen. En een éénspaakswiel zou haar overlevingskans met het dubbele verhogen!

Fiets innovaties 2

In een doosje met IDEE… erop, vind ik een boekje: FIETS VEILIG! Ideeën-wedstrijd Fiets en Fietsindustrie. En een tekening van een parkeerhulp. Het is 3 februari 1983 en het totale prijzengeld is bijna 300.000 gulden*. Mijn fietspaal (nog met de hand getekend toen) had een betonvoet met gleuf voor het voorwiel en een buis met vork waaraan het frame onder het stuur op slot gezet kon worden. Zo bleef bleef het wiel ook mooi recht en minder aanwezig want een beetje in de grond, toch? Gezien de nederige, doch scherpe buiging van de buis, zou ik hem nu de Butler noemen.

Fietsparkeren is ook nu hotter dan hot en vraagt doorlopend om nieuwe oplossingen. Ik lees over het extra brede Plusrek, waarin fietsen met een mandje voorop en andere buitenproportionele  accessoires, netjes naast elkaar kunnen staan. Ik lees ook over het Fietsnietje, een n-vormige, nauwelijks visuele straatvervuiling veroorzakende beugel, waartegen je je fiets kunt stallen. Hoe nietig, minimal-design, op elke plek is ruimte voor een kabelslot. Die had ik in 1980 al getekend in afmetingsvarianten met klok, haltebord en afvalbak. Omdat dat allemaal in het Stedelijk Museum van Amsterdam heeft gestaan is het door de rechtbank in Den Bosch verheven tot kunst. Een bezoekende Gemeenteambtenaar gaf opdracht voor een mooie! parkeerbeugel voor abonnementhouders van parkeerplaatsen voor auto’s. Ik bedacht een juweeltje van een n-vorm met pittige oksels! Het slimme slot zat in het beton en was dus onzichtbaar. Hij werd de Metropole genoemd, chique voor stadspaal. Maar.. mijn parkeerKUNST won geen prijs! De mooiste, oer-Hollandse naam voor een fietsenrek, is wel de TuliP, van designer Ton Kooymans. Rommelige vorm, maar zie je de bloem erin, dan word je alsnog gelukkig. Wie weet, al lijkt het dwaas, komen er ooit nog eens de Klomp en de Kaas.

Reageer op dit artikel